فرزندشان را با کسی مقایسه نمیکنند و به او برچسب نمیزنند.
همه والدین آرزو دارند که بهترین پدر و مادر باشند،اما به راستی چکونه این ممکن است؟
چگونه میتوان بر همه سختیها و مشکلات زندگی غلبه کرد و در عین حال با فرزندان نیز با نرمش و خونسردی برخورد کرد.
آرامش در هر کاری رمز موفقیت است.پس صبور باشید و استرس را از خود دور کنید.هرگز به فرزند خود بر چسب نزنید و او را با کسی مقایسه نکنید زیرا اثرات نا مطلوب آن غیر قابل جبران است.زدن برچسبهای منفی اثر تخریبی زیادی در بر دارد(مثل کوچولوی وسواسی من یا نادان کوچولو..)

مراقب اعمال و رفتار خود هستند.
مطمئن باشید شما الگوی کودکانتان هستید.آنها اعمال شما را زیر ذره بین دارند.و از کارهایتان کپی برداری میکنند.از این فرصت استفاده کنید و دست به کارهایی بزنید که انتظار انجام آن را دارید.
این شما هستید که اعمال و رفتار کودکارنتان را شکل داده و آنها را آماده یک زندگی جدید میکنید.
به فرزندشان اجازه میدهند که اشتباه کند.
به کودکان خود اجازه دهید که اشتباه کنند و از اشتباهات خود درس بگیرند.تنها در صورتی که احتمال برود به آنها آسیبی میرسد مداخله کنید و آنها را از انجام کار مورد نظر بر حذر دارید.
میگذارند بچه کاری را که دوست دارد انجام دهد.
هنگامی که به کودکتان اجازه میدهید هر کاری را که دوست دارد انجام دهد این فرصت را به او میدهید که آرزوها و افکار خود را دنبال کند.
اگر میبینید که کودکتان به کاری که مورد علاقه شماست تمایلی نشان نمیدهد او را وادار به انجام آن نکنید.زیرا با این کار به او میگویید که نظر و عقیده ی او محترم نیست و باید تن به خواسته های دیگران بدهد.بر عکس بهتر است در مواقعی شما به پیشنهادات او پاسخ مثبت بدهید.
بد رفتاری فرزندشان را ریشه یابی میکنند.
بهتر است هر چه سریعتر دلیل رفتارهای نا مناسب کودکانتان را جویا شوید.
شاید به دلیل تنبیه ها و سخت گیریهای بی مورد شما بوده ، که از خود حساسیت نشان  داده است.بنابراین بهتر است مشکلات رفتاری خود را تصحیح کرده و به صورت کاملا نرمال با او رفتار کنید تا شاهد نتایج بهتری باشید.
به احساسات درونی خود اطمینان دارند.
شاید شنیده باشید که میزان مناسب خواب،تغذیه،تماشای تلویزیون و ...بهتر است برای کودک در حد استاندارد صورت گیرد.به همین دلیل گاهی اوقات احساس گناه کرده و تصور میکنید وظیفه خود را به خوبی نرسانده اید.ولی بهتر است بدانید که هیچ کس فرزندتان را بهتر از شما نمیشناسد.بنابراین بهتر است به احساسات و تصمیمات خود نسبت به کودکتان اطمینان داشته باشید.
آماده بروز تغییرات جدید هستند.
با کودکی که قبلا عاشق کاری بوده و اکنون از آن متنفر است چگونه برخورد میکنید؟
شاید شما تصور کنید کودکتان دچار مشکل شده است ولی در حقیقت این طور نیست . او تنها بزرگتر شده  و نسبت به کارهایجدیدتر تمایل نشان می دهد.همانطور که یک کودک از لحاظ جسمانس رشد میکند از لحاظ فکری نیز تکامل می یابد.در اینجا وظیفه ی پدر و مادراست که این تغییرات را به خوبی شناسایی کرده و با آنها مبارزه نکنند .
اگر می خواهید در آینده به وجود فرزندتان افتخار کنیداز همین دوران کودکی تربیت صحیح را آغاز کنید.
منبع: مجله موفقیت شماره 196- با اندکی تلخیص